|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
آيا امام (ع) علم غيب دارد؟ |
|
| |
آياتي از قرآن مجيد بيانگر آن است كه علم غيب مخصوص ذات خداي متعال است، و از همه صريح تر در نفي علم غيب از غير خدا، اين آيه است كه خداوند در آن علم غيب را تنها براي ساحت مقدس خود اثبات و از غير نفي نموده و مي فرمايد:
(قل لا يعلم من في السموات و الارض الغيب الا ا...) نمل: 65
- بگو هيچ كس در آسمان و زمين جز خدا، از غيب آگاه نيست.
ولي از آيه شريفه زير استفاده مي شود كه خداوند علم غيب را به پيغمبران مورد رضا و پسند خود نيز اظهار نموده و آنها نيز عالم به غيب هستند كه خداوند مي فرمايد:
(عالم الغيب فلا يظهر علي غيبه احدا الا من ارتضي من رسول) جن: 26و 27
- خداوند داناي غيب است، پس كسي را بر غيب خود آگاه نمي كند جز پيامبري كه مورد رضا و پسند او باشد.
بنابراين از جمع آيات معلوم مي شود كه كسي جز خداي متعال غيب را با لذات و از پيش خود و مستقلا نمي داند، ولي ممكن است آن را به پيغمبران برگزيده خود تعليم نمايد و علم ائمه عليهم السلام نيز براساس روايات متعدد بالوارثه از حضرت رسول (ص) است.
بر اين پايه، علم غيب امام (ع) از پيغمبر اكرم (ص) و علم غيب پيغمبر اكرم (ص) به وحي و تعليم خداوند متعال، و علم خداوند ذاتي است.
|
|
|
| |
|
