«اعوذ با لله من الشيطان الرجيم»

«يوم تبدّلَ الارضَ غيرَ الارضِ» سوره مباركه ابراهيم آيه 48.

ترجمه: «روزي كه زمين به غير زمين تبديل مي شود.»

نعماني روايت كرده است كه حضرت مهدي (عج) اين چنين مي كند و مقصود زمين است كه در زمان آن حضرت عليه السلام به صورت ديگري تبديل مي شود. (يعني بهشتي غير قابل تصور)

(النجم الثاقب ج1 ص160)

حقيقت ظهور يا ظهور تمام حقيقت روي زمين:

      در قسمت قبل عرض كرديم كه ظهور تنها ظاهر شدن بدن ملكي امام عليه السلام نيست بلكه علاوه بر ظهور ملكوت امام عليه السلام آن هم به اندازه ظرف دنيوي است. به عبارت ديگر منور شدن همه چيز به نور امام مبين.

« و اشرقت الارض بنور ربها» يعني زمين به نور پروردگارش روشن مي شود. و رب الارض يعني امام الارض همانطور كه طبق روايتي از امام صادق عليه السلام موجود است.

اما ببينيم آيا اين ظهور حقيقت يعني انتهاي كار تكامل.

     آري درست است كه با آمدن امام عصر (عج) تمام حقيقت نيز فرود مي آيد و همه علم نيز به بشر اعطا مي شود اما به دلیل اينكه سير تكامل بشر هيچ گاه متوقف نمي شود مي توان گفت كه ظهور خود مقدمه اي است براي ورود به ملكوت عالم كه طبعا روي كره زمين ديگر ظرف آن وجود ندارد و بايد به نشئه ي ديگري وارد شد و از آن جا كار را ادامه داد و مسير او همانطور ادامه مي يابد و «مسيره يوم القيامة الي الجنة انوار» مسير مؤمن روز قيامت به سوي بهشت نور است. و اينجا بحث بهشت دنيايي است و آنجا بهشت نور و طبعا در آنجا با آن ظرف گسترده از هر جهت هر لحظه از نور امام عليه السلام مي شوند و مسيري غير قابل وصف را طي مي كند.

     اما اينجا مبحث ما وضعيت جهان پس از ظهور مولا صاحب الزمان عليه السلام مي باشد. جهاني كه همانطور كه در قسمت قبل گفتيم قابل مقايسه با جهان فعلي نيست و تا ان شاءالله  تا در آن دوران قرار نگيريم نمي توانيم  حقيقت آن را درك كنيم. زيرا فعلا ظرفيت درك آن براي بشر وجود ندارد. و همانطور كه تكنولوژي فعلي بشر براي بشر اوليه قابل درك نبود تكامل همه جانبه زمان ظهور نيز براي جهان فعلي ما قابل درك نيست و اين مقايسه نيز خيلي دقيق نيست زيرا كل جهان قبل از ظهور حول محور 2 از 27 علم دور مي زند يعني تقريبا 74% (هفتاد و چهار هزار ) علم است ولي در جهان پس از ظهور همه علم تجلي يافته و ظاهر مي شود.

رواياتي از عصر ظهور

اخلاق و خصوصيات در زمان ظهور

حديث اول:

رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلم: تجعل الله الغني في قلوب هذه الامة. يعني در زمان او خداوند بي نيازي را در قلوب اين امت قرار مي دهد. (منبع: عقدالدور،ص169)

توضيح حديث:

يكي از صفات رذيله كه انسان ها را دچار هلاكت نموده است، حرص، طمع، بخل و مانند اينهاست و همه اينها ناشي از بيماري روحي است. حريص مي شود چون نمي داند چيزي كه قسمت اوست نصيب كسي ديگر نيست و او بي خود دست و پا مي زند، طماع است چون به قسمت خويش راضي نيست و هميشه به افق دورتري از رسيدن به دنيا فكر مي كند. بخيل مي شود زيرا گمان مي كند كه اين ثروت اوست كه او را نگهداري مي كند و اگر كمي از آن كم شود او بيچاره شده است. و هكذا اما در اين روايت مي فرمايد: خداوند بي نيازي را در قلوب امت قرار مي دهد. و ريشه تمام بيماريهاي بالا ناشي از احساس نياز كاذب در به دست آوردن مال دنياست در حالي كه وقتي بي نيازي بيايد ريشه همه آن بيماريها خشكيده مي شود. و طبعا به تبع آن بسياري از فتنه ها نيز كه در طول تاريخ سر منشا آنها همين صفات رذيله بوده و باعث هلاكت انسانها بوده از بين مي رود و چقدر زیباست است تنفس در چنين فضاي سالم و بي آلايشي! شايد بتوان اين طور تصور كرد كه كسي كه بيمار است به خصوص اگر شكستگي در بدن او باشد با هر تنفس فقط درد مهلكي او را آزار مي دهد ولي شخص ورزشكار سالمي در فضاي كوهستان يا جنگل و امثال آن پس از بارش باران آن هم با روحيه اي شاداب با هر تنفس چه ميزان لذت مي برد. و شما خود مقايسه كنيد زمان قبل و بعد از ظهور را ، لطفا كمي چشمان خود را بسته و لحظه اي خود را در زمان ظهور موفور السرور مولا تصور كنيد ، بي هيچ هم  وغم و اندوه وكسالت ظاهري و باطني ببينيد چه احساس شعفي به شمادست مي دهد . آيا چنين روزي خواستني نيست ؟ پس چرا كاري براي وصول آن نمي كنيم ؟

حديث دوم :

امام صادق عليه السلام :« يعلف بهي بين القلوب مختلفة »

ترجمه : خداوند متعال به دست او ميان دل هاي پراكنده الفت و انس ايجاد مي كند . ( منبع : مكيال المكارم جلد 1 صفحه 59 )

توضيح حديث :

يكي از دلايل اختلافات بين افراد مختلف اختلاف سطح اعتقادات و ميزان صفات روحي  شخص مي باشد . امام عصر (ع)  ابتدائا با اصلاح اعتقادات همگان اين اختلاف سطح اعتقادات را بسيار كم و سپس از بين مي برد زيرا جهل آنها مبدل به علم و عقل مي گردد .و در مرحله بعد افراد با از بين رفتن صفات رذيله شان اختلافات ناشي از آن ها هم از بين رفته و انس و الفت عجيبي بين قلوب برقرار مي شود كه گويي همه با هم  برادرند و همين طور نيز هست .

«انما المومنون اخوة » و در آن زمان كه همه مومنند برادري كامل برقرار مي شود .

و البته دوستي ها نه از سر طمع به مال ديگري  يا غرض پست مادي و دنيوي است بلكه براي رضايت اوست زيرا « الذين آمنو اشد حبا للله »

كساني كه مومنند دوستي شديدي براي خدا دارند .

اي ز روي تو عيان جنت ارباب جنان                     بي تو فردوس برين بر همه بيت الحزن است .

                                                                                                                                    ادامه دارد...