امام حسن عسکری (ع) خطاب به فرزند بزرگوارش حضرت ولیعصر (ارواحنا فداه) فرمودند:

« فرزندم! گویی تو را می بینم هنگامی که نصرت خدا بر تو نازل شده و فرج هموار شده و شکوه و عظمت تو اوج گرفته، پرچمهای سفید و زردی بالای سرت به هنگام گردش تو بین حطیم ( میان رکن و مقام) و زمزم به اهتزاز در آمده، دستها پیاپی به عنوان بیعت به سوی تو دراز می شود و دوستان یکی پس از دیگری با تو مصادف می شوند و کارها و گامها با نظم خاصّی در ضمن پیامهای مکرر پیموده می شود و دستها در کنار حجر الاسود به آستانت سوده می شود.

از سوی گروهی که خداوند آنها را با پاکی نطفه و پاکیزگی سرشت، پاک و پاکیزه نموده است، دلهای آنها از آلودگی نفاق پیراسته، قلبهای آنها از تیرگی اختلاف پاکیزه، روح و روانشان برای پذیرش حق گرویده و در راه اهل حق گام سپرده اند.

چون کارشان استوار شد و پایه های دعوتشان محکم گردید، با دستیاری آنها همه طبقات مردم از هر تیره و نژادی به بیعت تو می شتابند و در زیر درختان سر به فلک کشیده باغی که شاخه های درختانش روی دریاچه طبریه ( شمال فلسطین) سایه انداخته، دست بیعت با تو می دهند.

دراین هنگام فجر دولت حق می دمد و تاریکی باطل از صحنه گیتی برچیده می شود. خداوند با دست تو کمر ستمگران را می شکند، شعائر دین را باز می گرداند، آفاق جهان را روشن می سازد، آرامش و صلح را از کران تا کران برقرا می کند. کودکی که در گهواره خوابیده آرزو می کند که بتواند به سوی تو بشتابد، وحشیان صحرا آرزو می کنند که بتوانند به سویت راهی پیدا کنند.

گوشه و کنار جهان سبز و خرم می شود، چهره دنیا خندان و قله های شرف و عظمت از تو شاداب می گردد. حق استوار می گردد و فراری های احکام دین به آشیانه های خود باز می گردند، ابرهای پیروزی، باران نصرت را سیل آسا بر تو فرو می ریزد. دشمنانت خوار و زبون و دوستانت عزیز و پیروز می شوند. در روی زمین از ستمگران جنایتگر و منکران طغیانگر و دشمنان تجاوزگر و مخالفان عنادگر، احدی باقی نمی ماند.

پس حضرت این آیه را تلاوت فرمود:

« و من یتوکل علی الله فهو حسبه ان الله بالغ امره قد جعل الله لکل شی قدرا» ( سوره مبارکه طلاق/آیه 3)

منبع: بحار الانوار ج51 ص 160