نقل كردند از مرحوم شيخ محمد نهاوندي كه شبي در عالم رويا مي بيند مشهد مقدس رضوي (ع) مشرف شده و داخل حرم گرديده سمت بالاي سر، حضرت حجت ابن الحسن (عج) را مي بيند به خاطرش مي گذرد كه اجازه تصرف در سهم امام (ع) را كه از آقايان مراجع تقليد دارد خوب است كه از خود آن بزرگوار بگيرد، پس خدمت آن حضرت رسيده و پس از بوسيدن دست مبارك عرض مي كند تا چه اندازه اذن مي فرماييد در سهم حضرتت تصرف كنم حضرت مي فرمايد ماهي فلان مبلغ را مي توانيد تصرف نمائيد.

پس از چند سال شيخ محمد مزبور به مشهد مقدس مشرف مي شود و در همان اوقات مرحوم آيت الله حاج آقا حسين بروجردي هم مشرف شده بودند، روزي شيخ محمد حرم مشرف مي شود، سمت بالا سر مي آيد مي بيند همان جايي كه حضرت حجت (ع) نشسته بودند آقاي بروجردي نشسته است. به خاطرش مي گذرد كه از اكثر آقايان مراجع اجازه تصرف در سهم امام گرفته خوب است از آقاي بروجردي هم اذن بگيرد پس خدمت آن مرحوم رسيده و طلب اذن مي كند ايشان هم مي فرمايد ماهي فلان مبلغ را مي توانيد تصرف نمائيد! (همان مبلغي كه حضرت حجت (ع) در خواب فرموده بودند).

از اين داستان دانسته مي شود كه شيعيان در زمان غيبت امام (ع) بايد مقام فقيه عادل را بشناسند و او را نايب امام خود بدانند و از او قدرداني كنند و در دانستن وظايف شرعيه احكام الهي به او مراجعه نمايند و حكم او را حكم امام بدانند و نيز در كتاب مفاتيح الجنان در داستان حاج علي بغدادي نقل شده حضرت حجت (ع) به حاج علي بغدادي فرمود: كه مراجع نجف اشرف يعني شيخ مرتضي انصاري و شيخ محمد حسين كاظميني و شيخ محمد حسين شروقي وكلاي من هستند و نيز فرمود: آنچه از حق من به آنها رساندي قبول است.( نقل از كتاب داستانهاي شگفت انگيز آيت الله شهيد دستغيب- داستان88.)